29 Μαρτίου 2016

Δημιουργικός αναβρασμός και σκέψεις...

Έχω εξαφανιστεί από την blogoσφαιρα γιατί, αφενός η μικρή βγάζει δοντάκια και έχει κάνει τη νύχτα-μέρα (και τη μαμά, ζόμπι), και αφετέρου γιατί έχω καταπιαστεί με τις χειροτεχνίες για τη βάπτιση της μικρής, τον Ιούνιο, αλλά και των πρώτων γενεθλίων της, τον Μάιο (πολύ κοντά χρονικά το ένα με το άλλο, οπότε διπλός ο αναβρασμός για να προλάβω τις ετοιμασίες). Το μυαλό μου προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις ιδέες που κατά καιρόυς έχω, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, μιας και οι συχνές μου επισκέψεις στο pinterest όλο και τις αυξάνουν ή με μπερδεύουν.


Το μόνο που κατάφερα και άρχισα είναι τα μαρτυρικά της βάπτισης αλλά και τα δωράκια των μικρών μας προσκεκλημένων για τα γενεθλια της μικρής μου. Με πολύ απλά και οικονομικά υλικά, έφτιαξα ότι ακριβώς σκεπτόμουν τόσο καιρό. Θα σας τα δείξω και τα δύο στην επόμενη ανάρτηση. 

Η μικρή μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και οι απαιτήσεις έχουν διπλασιαστεί. Τώρα έχει αρχίσει δειλά-δειλά τα πρώτα της βηματάκια, και εγώ πάντα δίπλα της στις εξερευνήσεις. Την ενθουσιάζουν οι νέες της δυνάμεις, την ιντριγκάρει η κουζίνα με τα πολλά ντουλάπια και συρτάρια (τρέχα δόλια μάνα να τα ασφαλίσεις), ή και το τραπεζάκι του σαλονιού που, αν και έχει αδειάσει, πάντα ελπίζει να βρει πάνω του ένα τηλεκοντρόλ, ένα κινητό, κάτι να μασουλήσει βρε αδερφέ!!! 

Φυσικά, μαζί με την ανάπτυξη της μικρής, μεγαλώνουν και οι δικές μου ανησυχίες και προβληματισμοί. Πότε είναι καλό να πάει παιδικό σταθμό; Πρέπει να αρχίσω να δουλεύω σε λίγο. Μήπως είναι μικρή ακόμα; Μήπως είναι καλύτερο για την κοινωνικοποίησή της; Όντας άνεργη μαμά χωρίς τη μαμά μου κοντά, και με την πεθερά μου στο εξωτερικό, αυτό το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί άμεσα. 

Και εν συνεχεία, αρχίζουν και οι μεγάλες ανησυχίες που αφορούν την σωστή διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Πάντα έχω στο μυαλό μου τα λόγια του Χαλίλ Γκιμπράν που, εν συντομία, παρομοιάζει τους γονείς με τόξα και τα παιδιά τους ως βέλη. Από εμάς θα "πετάξουν", απλά πρέπει να τους δείξουμε τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, στην πράξη αυτό είναι λίγο πιο περίπλοκο. Πολλές φορές η κούραση και η εξάντληση σε κάνουν να ξεχνάς τα λόγια αυτά, αλλά οι ενοχές είναι το χειρότερο πράγμα για μια νέα μαμά. Η μαία μου, η καταπληκτική αυτή γυναίκα, μου είχε πει πως όλες οι μαμάδες έχουν τύψεις και ενοχές για το εάν μεγαλώνουν σωστά τα παιδιά τους. Είναι απόλυτα υγιές και φυσιολογικό. Αλλά αυτό που πρέπει να σκέφτονται αμέσως μόλις νιώσουν το συναίσθημα της ενοχής είναι πως καμιά μαμά, εκτός από τις ίδιες, δεν είναι καλύτερη για το παιδί τους.

Σημαντικό ρόλο στην ψυχολογία μιας νέας μαμάς παίζει και ο περίγυρος. Πάντα θα υπάρχουν οι μαμάδες-παντογνώστριες που με τον δείκτη τεντωμένο θα σου υποδεικνύουν τι και πώς: "θήλασέ το, μην το θηλάσεις, κοίμησέ το μαζί σου, μην τολμήσεις να το βάλεις στο κρεβάτι, μην το παίρνεις αγκαλιά, άστο να κλάψει" και άλλα πολλά..Tους πρώτους μήνες, όντας νέα/ψαρωμένη μαμά, όλο αυτό το συνονθύλευμα συμβουλών με είχε επηρεάσει, και ίσως ρίξει (είχα και τις ορμόνες να χορεύουν μπατσάτα). Θήλαζα και τη μικρή, τα ξενύχτια ήταν απανωτά, η κούραση ανεξάντλητη, και οι συμβουλές, ριπές!!! Ωστόσο, με τη βοήθεια και την στήριξη του άντρα μου κατάφερα και έβαλα ένα παχύ φίλτρο σε όσα ακούω. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό, αλλά όλες οι μαμάδες είμαστε κουκουβάγιες. Είναι τόσο άδικο για αυτά να τα συγκρίνουμε ή και να τα πιέζουμε να μεγαλώσουν. 
Το μόνο που θα σας συμβούλευα είναι να ακούτε μόνο το ένστικτό σας, αυτό είναι αλάνθαστο! 


Εγώ, προς το παρόν, γίνομαι παιδί μαζί της και χαίρομαι με ότι της χαρίζει και της ίδιας πλατιά, φαφούτικα χαμόγελα.  

Ελπίζω να μην σας κούρασα με τις σκέψεις μου. Ξέρω πως θα συναντήσω και άλλες μαμάδες εκεί έξω με τις ίδιες ακριβώς ανησυχίες και ανυπομονώ για τα δικά σας σχόλια.




30 σχόλια:

  1. Και που εισαι ακομα κοριτσι. Το συναρπαστικο κομματι του να εισαι μανα ενος βρεφους μολις άρχισε. Και οσο για τις ανησυχιες ; δεν θα παψουν ποτε να υπάρχουν. Εγω το εχω παρει αποφαση πως μεχρι να φυγω απο αυτον τον κοσμο θα ανησυχω και θα σκεφτομαι για το καλο των παιδιων μου. Υπομονη και επιμονη. Οσο για τον παιδικο αν εχεις την ανεση να μεινεις σπιτι καλο θα ηταν να το κανεις. Σαν παιδαγωγος εχω να σε πω οτι ενα παιδι ενος χρονων ειναι πολυ μικρο για να παει στον παιδικο. Αν παλι δεν μπορεις να κατσεις σπιτι μην νιωσεις τυψεις γιατι οταν θα συνηθησει θα περναει ομορφα η μερα του στον παιδικο. Οι αρρωστιες ειδικα τον πρωτο χρονο στο σχολειο ειναι μονιμως εκει και περισσοτερο θα εισαστε αρρωστοι στο σπιτι παρα στον παιδικο. Αλλα ολα μεσα στο παιχνιδι ειναι. Καλες κατασκευες και καλη γυμναστικη σας ευχομαι.
    Πολλα φιλια
    Αθανασια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθανασία μου, σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου! Πολύτιμες από μια μανούλα που έχει περάσει τα ίδια και δίνει σε μια αλλη κουράγιο! Θα προσπαθήσω να το τρενάρω όσο μπορώ. Φιλιά πολλά!!!

      Διαγραφή
  2. Τσου τσου!!!! Καθόλου δεν μας κούρασες, όταν υπάρχει ταύτιση απόψεων και κυρίως σύμπνοια εμπειριών τότε ζεις απόλυτα τα γραφόμενα του άλλου!!! Απόλαυσε αυτό το φαφουτάκι το γλυκό και μη σκεφτείς ακόμα τη δουλειά ♡♡♡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχα Ίριδά μου!! Μωρέ ξεκίνησα την ανάρτηση για να σας περιγράψω με τόση χαρά όσα έχω φτιάξει και χωρίς να το θέλω κατέληξα αλλού ντ'αλλού!!! Μάλλον το είχα ανάγκη..ίσως γιατί μέσα στην κούραση αναζητούσα κι εγώ τις μαμαδοεμπειρίες σας και την ταύτιση με όσα με ανησυχούν! Και η αλήθεια είναι πως αισθάνομαι τόσο όμορφα με όσα διαβάζω!!! :)

      Διαγραφή
  3. είμαστε ακριβώς στην ίδια φάση..και μεις έχουμε τα πονάκια στα δοντάκια, ευτυχώς βγήκαν τις τελευταίες μέρες τα 4 πρώτα! και η κοράκλα μας εξερευνεί μαγικούς χώρους όπως η κουζίνα και ο διάδρομος...και μεις από πίσω! χαχα.. τον μαϊο έχουμε τα πρώτα γενέθλια..πες μας ιδέες! όσο για τις ανησυχίες σου είναι τόσο καλό που τις έχεις...και μόνο αυτές θα δεις οτι σε κάνουν καλύτερη μητέρα.. τα παιδάκια μας, μας καθοδηγούνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, να τα χαιρόμαστε τα ζουζουνάκια μας!!! Με ταξενύχτια τους, την κούραση, το κυνηγητό...όλα χαλάλι τους!Καλέ πόσο του Μάη έχετε γενέθλια? ΕΜείς 27. Θα ποστάρω τις κατασκευές άμεσα!

      Διαγραφή
  4. Και μόνο που ανησυχείς είσαι στον σωστό δρόμο. Μεγαλώνοντας, μεγαλώνουν και οι ανησυχίες. Εγώ, το έχω δηλώσει άλλωστε, εάν δεν υπάρχει προσωπική συναισθήματικη ανάγκη της μητέρας ή οικονομικοί λόγοι καλύτερα να κάτσεις σπίτι με το παιδάκι σου. Ότι και να αποφασίσεις τόσο η ίδια όσο και εσύ θα προσαρμοστειτε και θα ανθισετε. Καλές ετοιμασίες. Ανυπομονώ να δω! Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ για τις τόσο πολύτιμες συμβουλές σου Γιάννα μου. Και εμένα το ένστικτό μου λέει να μείνω μαζί της λίγο ακόμα. Είναι πολύ πολύ δεμένη μαζί μου λόγω του ότι περνάμε όλη τη μέρα μαζί μέχρι να γυρίσει ο μπαμπάς της από τη δουλειά. Τη θήλαζα μέχρι και πριν λίγο καιρό και έχουμε γίνει αυτοκόλλητες.

      Διαγραφή
  5. Στην αρχή πάντα πελαγώνεις και μεγάλο ρόλο σε αυτό παίζει η επιθυμία σου να τα κάνεις όλα σωστά. Όσο όμως βιώνεις το ρόλο της μαμάς, χαλαρώνεις και μαθαίνεις να ακούς, να ακολουθείς. Θα κρατήσω από τα λόγια του Γκιμπράν τούτο: προσπαθείς να μοιάσεις στο παιδί σου και όχι να σου μοιάσει αυτό. Και τότε η συμβίωση γίνεται πανέμορφη! (από τη λίγο μεγαλύτερη εμπειρία που έχω καθώς τα παιδιά μου έχουν φύγει από το μωρουδιακό στάδιο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι όμορφες συμβουλές! Γι'αυτό το λόγο έγραψα αυτή την ανάρτηση! Τόσο όμορφα λόγια και τόσο πολύτιμα που μου δίνουν δύναμη όταν ξεχνάω πως υπάρχουν τόσες μαμάδες εκεί έξω που περάσανε και περνάνε τα ίδια! Ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς! Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!

      Διαγραφή
  6. Να την χαίρεσαι! Με το καλό και η βάπτιση, ανυπομονώ να διαβάσω τη σχετική ανάρτηση. Είναι σημαντικό που παρά την κούραση της καθημερινότητας ασχολείσαι και φτιάχνεις πράγματα μόνη σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Κρυσταλλία μου! Είναι η ψυχοθεραπεία μου οι χειροτεχνίες! Εκεί βρίσκω τεράστια ηρεμία και ισορροπία! Σε λίγες μέρες θα ποστάρω και τις κατασκευές μου!!!

      Διαγραφή
  7. Να το χαίρεσαι το ζουζούνι σου που από ότι βλέπω θέλει όλα να τα ψάξει! Και οπως ειπες παραπανω ακολούθησε το ένστικτο σου! Φιλιααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μικρή μου εξερευνήτρια! Αν την άφηνα μόνη της για λίγα λεπτά, ίσως να έμενα άστεγη. Θα τα κατεδάφιζε όλα!!! Σε ευχαριστώ πολύ Σωτηρία μου!

      Διαγραφή
  8. Ζουζούνι γλυκό <3
    Να την χαίρεσαι! Με το καλό και η βάπτιση και τα γενέθλια.
    Εγώ θα μείνω σε αυτό που είπες "Γίνομαι και εγώ παιδί μαζί της". Έτσι! Ας προσπαθήσουμε να γίνουμε εμείς παιδιά και όχι να έχουμε από αυτά απαιτήσεις που θα είχαμε από έναν ενήλικα! (τα λέω για να τα ακούσω κι εγώ ;-) )
    Σε φιλώ!
    Ελένη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λενιώ, σε ευχαριστώ που διάβασες όσα έγραψα αλλά και για τις πολύτιμες συμβουλές σου. Μου βγαίνει αβίαστα η παιδικότητα μιας και πάντα την είχα περίσσεια χαχαχαχα η αλήθεια είναι πως όσο μεγαλώνει η μικρή μεγαλώνουν και οι ευθύνες, ωστόσο, μεγαλώνει και η διασκέδαση μαζί της! Τώρα μας κάνει γκριμάτσες, λέει λεξούλες, χορεύει, κάθε της κίνηση έχει και κάποιο νόημα πια! Τα ξέρεις και εσύ όντας μανούλα. Απλά κάποιες φορές συνειδητοποιείς την ευθύνη που κουβαλάς και ίσως για λίγα λεπτά χάνεσαι. Λες "το κάνω σωστά"? Αυτό παθαίνω κι εγώ μιας και τα περισσότερα ερεθίσματά της τα παρέχω εγώ.

      Διαγραφή
  9. Η φωτογραφία με τη μικρή είναι απίθανη καθως ψαχνει. Περιμένω να δω τι ετοιμασες! Οσο για τους συμβουλάτορες κάνε αυτο που νιωθεις και ετσι το παιδι θα νιωθει πιο πολυ αγάπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχα μα όπου και αν την ακουμπήσω κατ'ευθείαν βάζει μπρος για εξερεύνηση! Απορώ πως παίρνει βάρος με τόση κινητικότητα! Στην φωτογραφία έχει χωθεί στα μαξιλάρια και ψάχνει το κοκαλάκι της χαχαχαχαχα Σε ευχαριστώ για τις πολύτιμες συμβουλές σου!! Σύντομα θα σας παρουσιάσω και τα καλούδια μου :)

      Διαγραφή
  10. Η φωτογραφία με τη μικρή είναι απίθανη καθως ψαχνει. Περιμένω να δω τι ετοιμασες! Οσο για τους συμβουλάτορες κάνε αυτο που νιωθεις και ετσι το παιδι θα νιωθει πιο πολυ αγάπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μαρία μου,οι ανησυχίες σου είναι αναμενόμενες!!!Γινόμαστε και εμείς παιδία και μεγαλώνουμε μέσα από τα μάτια τους!!!Όσο για τον παιδικό αν μπορείς το αφήσεις καλώς (νομίζω είναι μικρή ακόμα,σου το λέω όντας παιδαγωγός αλλά και αν δεν γίνεται δεν πειράζει ).Αναμένουμε για τις κατασκευές σου...φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να μπορέσω να το τρενάρω λιγάκι γιατί και εγώ νομίζω πως είναι νωρίς. Και επειδή περνάμε κάθε μέρα, όλη μέρα μαζί, την θήλαζα και μέχρι πριν λίγες μέρς, το δέσιμο είναι παραπάνω από το κανονικό. Ίσως αν είναι λίγο μεγαλύτερη να είναι καλύτερα..Σε ευχαριστώ για τις πολύτιμες συμβουλές σου :)

      Διαγραφή
  12. Κουράγιο Μαρία μου! Απόλαυσε την κάθε στιγμή! Περιμένω με αγωνία να θαυμάσω τα καλούδια που έφτιαξες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Κατερίνα μου! Σύντομα θα σας τα παρουσιάσω!! :)

      Διαγραφή
  13. Γεια σου Μαράκι, μπορώ να καταλάβω τους προβληματισμούς σου σχετικά με τον παιδικό και την εύρεση εργασίας, καθότι στην ίδια θέση βρίσκομαι κι εγώ, με δύο γιους, τη μαμά μου μακρυά και την πεθερά στα ξένα! χιχιχι Όσο μπορείς, μείνε σπίτι με το παιδί και απόλαυσε το... και φυσικά συνέχισε να ακολουθείς το ένστικτό σου! Καλό βράδυ! Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ για τις πολύτιμες συμβουλές σου Μαρία μου. Μακάρι να μπορέσω να μεινω μαζί της όσο περισσότερο μπορώ. Θα εξαρτηθεί από την οικονομική μας κατάσταση αλλα και από το αν ο σύζυγος θα έχει ακόμα δουλειά απο τον Σεπτέμβρη. Είμαστε στην ίδια μοίρα, άρα με νιώθεις απόλυτα. Και εγώ έτσι νιώθω..πως το καλύτερο από γιαγιάδες, παιδικούς και νταντάδες είναι η μανούλα, και θα το παλέψω.

      Διαγραφή
  14. Μαρία μου, εμένα ο μικρός μου πηγαίνει παιδικό σταθμό από 9 μηνών, έπρεπε να επιστρέψω στη δουλειά. Ο παιδικός ήταν μονόδρομος, διότι δεν έχω άνθρωπο δικό μου εδώ να τον κρατήσει αλλά και από την άλλη η ιδέα ένος ξένου ανθρώπου μέσα στο σπίτι μου εκτός από περίεργη ήταν και οικονομικά ασύμφορη για τις ώρες που δούλευα....Στην άρχή λοιπόν είχα φοβερές τύψεις και ανυσηχούσα πολύ γιατί μέχρι τότε είμασταν αυτοκόλλητοι, θήλαζε συνέχεια ο μικρός και τα σχετικά..Πλέον είμαι πολύ ικανοποιημνη και είναι σημαντική βοηθεια ο παιδικός για μένα, το παιδί έχει συνηθίσει, έχει τους φίλους του και περνάει κυρίως καλά εκεί που είναι. Τώρα το θέμα με τις αρρώστιες, είναι κάτι που δεν μπορείς να το αποφύγεις, δηλαδή είτε πηγαίνει παιδικό σταθμό είτε όχι κάποια στιγμή θα σου αρρωστήσει, είναι φυσικό και επόμενο. Για να πω την αλήθεια αν δεν χρειαζόταν να δουλέψω, πιθανότατα θα συνέχιζα να κρατάω το παιδί.Σκέψου λοιπόν, εσύ τι πραγματικά θέλεις και πως νιώθεις καλύτερα! Επιλογές υπάρχουν, οπότε διάλεξε αυτή που σε αντιπροσωπεύει καλύτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Αθηνά, σε ευχαριστώ για όσα μου γράφεις. Η αλήθεια είναι πως θα ήθελα να απασχοληθώ πάλι με κάτι παραγωγικό μιας και η δουλειά μου έχει λείψει ωστόσο η ανάγκη να μείνω όσο το δυνατόν περισσότερο με τη μικρή είναι τόσο έντονη. Ο παιδικός που έχω επιλέξει και επιθυμώ να στείλω το σποράκι δεν δέχεται κάτω των δυο ετών οπότε θα ήθελα για άλλον έναν χρόνο να την έχω δίπλα μου. Απλα αυτο θα εξαρτηθει και απο την οικονομική μας κατάσταση. Εσύ βρε κοριτσούδι μου δεν είχες επιλογή αφού δούλευες, σε καταλαβαινω απόλυτα. Αλαα χαίρομαι και παίρνω κουραγιο που πηγαν όλα καλά και ο μικρός σου έχει συνηθισει και του αρεσει.

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  15. Μαρία μου,
    εγώ θα σου προτείνω να ακούς το ένστικτο σου. Μου το έλεγε η μαμά μου όταν γέννησα την Δώρα και δεν έδινα την απαραίτητη σημασία. Στην πορεία όμως κατάλαβα πόσο δίκιο είχε.
    Φυσικά δεν ακυρώνω την ενημέρωση! Πάντα χρειάζεται! Απλώς πέρνα από το φίλτρο του ενστίκτου σου οτιδήποτε διαβάζεις. Εσύ και το παιδάκι σου ξέρετε τί χρειάζεστε περισσότερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάρθα μου, αυτό το ένστικτο είναι τρομακτικά αλάνθαστο. Πυξίδα σκέτη!!! Σε ευχαριστώ που διάβασες οσα έγραψα και για τις πολύτιμες συμβουλές σου!!! Τόσο μα τόσο καλοδεχούμενες 😊

      Διαγραφή