7 Δεκεμβρίου 2016

10 αλήθειες για ένα σποράκι 18 μηνών

Το σποράκι "πάτησε" τους 18 μήνες και ο άνεμος των αλλαγών επέστρεψε, αυτή τη φορά με τη μορφή τυφώνα. Και το κακό είναι πως δεν σε προειδοποιεί κανένας και τίποτα για όσα αλλάζουν, και μάλιστα εν μια νυκτί (μα καλά, διακόπτη έχουν?)..




1. Το καρότσι δεν υπάρχει πουθενά πια. Η δεσποινίς Μυρτώ θέλει να πηγαίνει παντού με τα πόδια (ή με το αμάξι). Και όταν της δείχνω το καρότσι για να πάμε στην αγορά, με παίρνει από το χέρι, με πηγαίνει στο παράθυρο, και μου δείχνει το ποδηλατάκι της που είναι "παρκαρισμένο" στο μπαλκόνι μας..Το καρότσι μπορούμε κάλλιστα να το φυλάξουμε για το επόμενο σπορίδιον!

2. Αγαπημένο της φαγητό παραμένει το σπανακόρυζο, ενώ ξαφνικά λατρεύει το αβγό...και το γιαούρτι #όνειρο_ζω_μη_με_ξυπνάτε

3. Φοράει τα κολιέ μου, φτιάχνει με πλαστελίνη ψεύτικα νύχια στα δάχτυλά της ή φοράει τα καπάκια χρωματιστών μαρκαδόρων (#θέλει_και_μανικιούρ_ο_ποπός_της), και μετά σου επιβάλλει να την πας στον καθρέφτη του μπάνιου για να κοιταχτεί....Το κάνει τόσο συχνά και σε τέτοιο σημείο που το Σάββατο πάμε να αγοράσουμε επιτοίχιο καθρέφτη με τον Νιόνιο για να γλιτώσουμε το πάνω/κάτω στον νιπτήρα του μπάνιου..!



4. Λατρεύει την ιστορία της Κοκκινοσκουφίτσας και θέλει να "διαβάζουμε" το συγκεκριμένο παραμύθι αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα.

5. Εδώ και λίγες ημέρες λατρεύει να λικνίζεται υπό τους ήχους του "I ain't your mama" της JLo! #δεν_περίμενα_τίποτα_λιγότερο_με_τέτοια_νονά_που_την_λάδωσε

6. Η αγαπημένη της φιλεναδίτσα παραμένει η Νανά (Ναταλία). Μπορεί να μην υπάρχει ακόμα interaction, ωστόσο όταν συναντούν η μια την άλλη στις κούνιες, καταλαβαίνεις ότι αγαπιούνται! #Νανά_και_Μιμή

7. Αγαπημένο της παιχνίδι το κρυφτό! Και αγαπημένη της κρυψώνα η διαφανής κουρτίνα του δωματίου της (όμως ποτέ δεν της αποκαλύπτω ότι μπορώ και τη βλέπω) #το_μικρό_μου_στρουθοκαμηλάκι


8. Εκτός από την JLo, λατρεύει και "Το Τραμ", τα "Τρία γουρουνάκια", την "Μικρή Αράχνη" και τον "Μπαρμπα Μπρίλιο", όλα από τα Ζουζούνια #άτιμο_youtube

9. Όταν στολίζαμε το δέντρο, περιμέναμε χαμό από τη μικρή, ίσως και κατακρήμνιση. Τελικά, ούτε να το φτύσει..


10. Μας εκφράζει πια ξεκάθαρα την αγάπη της. Μας χαϊδεύει στο μάγουλο, σηκώνει τον δείκτη του δεξιού της χεριού και δείχνει ψηλά, φωνάζωντας "ακι, ακι". Είναι ο δικός της τρόπος να μας πει οτι μας αγαπά ως το φεγγαράκι!

Και ακολουθεί μια φωτο που σας χρωστούσα από το αξιολάτρευτο τρόπο που γελάει το σποράκι! Βάζει το χεράκι της μπορστά, γέρνει πίσω και γελάει με την ψυχούλα της!


Αυτά από εμένα και το υπέροχο σποράκι μου! Σας εύχομαι μια δημιουργική υπόλοιπη εβδομάδα! Α, και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!!






21 σχόλια:

  1. Γλυκύτατη η μικρή σου όταν γελάει! Η δικιά μου είναι 25 μηνών πλέον και όλα αυτά που γράφεις τα έχω πολύ πρόσφατα και χαζογελούσα κάθε γραμμή που διάβαζα γιατί κάτι μου θύμιζε ;) να την χαίρεσαι την κοριτσούδα σου! έχεις πολλά να δεις ακόμη ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Δάφνη μου που διάβασες όσα έγραψα και για τα καλά σου λόγια! Μα εσείς είστε σε προχωρημένο level, οποτε πες μου τι να περιμένω σε 7 μήνες! χαχαχαχα Να χα'ιρεσαι και εσύ τη δική σου κορούλα, να είναι γερά τα κοριτσάκια μας, και να έχετε υπέροχες γιορτές!

      Διαγραφή
  2. Ε το Μυρτιλακι ρεεε τι φατσωνι. Γελασα με την κρυψωνα πισω απο την κουρτινα. Καλα τρεχαματα τωρα χωρις καροτσι...μπουχαχαχαχα σε λειπαμε! Δωστης ενα φιλακι και απο μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Aχ, νομίζω πως ξέρω τι με περιμένει και με λυπάμαι κι εγώ! Η δεσποινίς "Ανεξαρτησία" δεν θέλει καρότσι, χέρια, να της φοράς παπούτσια, να την ντύνεις, να της αλλάζεις πάνα κ.ο.κ! Έχει ήδη αρχίσει! χαχαχαχαχα σε φιλώ κοριτσούδι μου!

      Διαγραφή
  3. Οι δεκαοχτώ μήνες είναι ορόσημο, συγκλονιστικο, θυμάμαι και εγώ. Τώρα αρχίζει να μοιάζει σε νήπιο και όχι μωρό.... Το καρότσι μην βιαστείς να το πακεταρεις, την ίδια φάση περάσαμε και εμείς με το ποδήλατο μα αφου χορτάσει βόλτες καιε αυτό και ξεκίνησε και κανονικές ποδηλαταδες χωρίς το χερούλι που σπρωχνουμε, απολαμβάνει τις πολύωρες βόλτες στο κέντρο της πόλης χαλαρωνοντας! Αυτό με το γέλιο το έκανε και μένα τότε χωρίς το χεράκι , τόσο είχα ενθουσιαστεί που και εγώ είχα γράψει για αυτό! Η ασπρόμαυρη φωτογραφία απλά υπέροχα καλλιτεχνική, το ίδιο φυσικά και αυτή με το όμορφο γελακι της!!! Να το χαίρεσαι το τσαχπινικο σπορακι σου! ❤❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκειά μου Γιάννα, σε ευχαριστώ γιατί πάντα οι συμβουλές είναι πολυτιμότατες και τα σχόλιά σου έρχονται τη κατάλληλη στιγμή. Σε εμπιστεύομαι και είσαι από τους λιγοστούς ανθρώπους που θα ακούσω ότι εχουν να μου πουν για τον καλύτερο τρόπο να μεγαλώσω το σποράκι μου, να το ξέρεις! Χαίρομαι που ακούω οτι και το μαϊμούδι πέρασε και εκείνο από αυτό το στάδιο, και έκανε τα ίδια! Σε φιλώ πολύ πολύ αγαπημένη μου!

      Διαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ελιωσα με τη γλύκα του γέλιου της!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γλυκο γλυκο κοριτσάκι!! Αχ μου λείπουν αυτά τα -ακόμα- μωρουδιακά...μου θύμισες πολλα που στο χαμό της καθημερινότητας, έχω βάλτο πια στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Ας πω το χιλιοειπωμένο: ρούφα στιγμές, φωτογράφιςε. Αλλάζουν με τρελούς ρυθμούς, μεγαλώνουν, γίνονται παιδάκια. Βλέπω τις δικες μου και δεν το πιστεύω πότε τις πρωτοπήρα αγκαλιά και ποτε άρχισαν να αναζητούν τη δικιά τους θέση στον κόσμο. Να μου τη φιλήσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, το καταλαβαίνω και το βιώνω καθημερινά πόσο γρήγορα μεγαλώνουν. Και προσπαθώ να "ρουφάω" όσες περισσότερες στιγμές μπορώ, να "φωτογραφίζω" στο μυαλό μου κάθε λεπτομέρεια του σώματος και του προσώπου της, των κινήσεών της, όσα μπορώ! Αχ, αχ αχ...και το ξέρω, αν και τώρα αγκομαχώ αρκετά, θα φτάσει έανς καιρός που θα κοιτάζω πίσω μου με τεράστια νοσταλγια...σε φιλώ καλή μου, σε ευχαριστώ για τα ζεστά σου λόγια!

      Διαγραφή
  7. Μα ποσά κοινά έχουμε! Λογικό άλλωστε λίγες μέρες μικρότερο ειναι το σποράκι σας... σίγουρα αυτό με το δέντρο ειναι η μεγάλη μας διαφορά! Δεν το αφήνει σε ησυχία... ποσο γρήγορα μεγαλωνουνε-μεγαλώνουμε... αχχχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πιστεύω Θεοδώρα μου οτι είναι καρμπον, βλέποντας και τις δικές σας περιπέτειες στο instagram και στο blog. Πόσο δίκιο έχεις οτι μεγαλώνουΝΕ και μεγαλώνουΜΕ! Το βιώνω ήδη στο μυαλό μου και με πιάνει μια μικρή στιγμιαία θλίψη..σε φιλω!

      Διαγραφή
  8. Τι ωραία που λες!! Και εμεις μια απο τα ίδια...και ναι, το 5 ισχυει χαχα! Καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Ελίνα μου! χαχαχαχαχαχα πολύ χαίορμαι που το τιμάτε και εσείς το άσμα! χαχαχα

      Διαγραφή
  9. Κάθε παιδάκι είναι τόσο διαφορετικό αλλά και τόσο ίδια. Τα περνάω δεύτερη φορά με το γιο μου ο οποίος είναι και αυτός συνομήλικος με τη Μυρτώ σου! Να είναι γερά τα παιδάκια όλα και ευτυχισμένα.
    Υ.Γ: Κάθε φορά που γράφεις κάτι για τη μικρή σου, τη φαντάζομαι μεγάλη κοπελίτσα να τα διαβάζει! Εγώ τους γράφω γράμματα! Τα φιλιά μου και στις δυο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λαμπρινή μου πόσο χαίρομαι που βρίσκω συνταξιδιώτισσα στο ίδιο..πέλαγος της μητρότητας. Και λέγοντας "πέλαγος" εννοώ οτι τραβάμε τα ίδια μιας και τα σποράκια μας είναι συνομήλικα! Πόσο μου άρεσε η ιδέα που είχες με τα γράμματα! Εγώ φαντάζομαι τα δικά σου παιδάκια να είναι μεγάλα πια και να ανοιγουν ένα ένα τα γράμματά σου! Πόσο όμορφη σκέψη!

      Διαγραφή
  10. Και πού είσαι ακόμα! Από δω και πέρα οι αλλαγές θα ειναι συγκλονιστικές! Θα γινεται σιγά σιγά παιδάκι και δε θα πιστεύεις στα ματια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντωνία, άστα! Το βλέπω το έργο να ξετυλίγεται μπροστά μου και δεν πιστεύω τις αλλαγές της μέσα σε διάστημα ημερών μόνο! Σε αυτή τη φάση, το ξέρεις και εσύ ήδη πιο καλά από εμένα, μεγαλώνουν ραγδαία! Χθες μάλιστα σχημάτισε την πρώτη της πρόταση...ξαφνικά ("μαμά μαμ αουγό!" - μτφρ.μαμά θέλω να φάω αβγό) χαχαχαχαχα σε φιλώ κοριτσούδι μου!

      Διαγραφή
  11. δεν ξερω εαν ειμαστε συννενοημενες!μολις διαβασα το αρθρο σου λογω του τιτλου αφου αυτες τις μερες κι εγω γραφω αντιστοιχο για τους 18μηνες ζωης του!χαχα!λοιπον τα παιδακια μας(οπως και εμεις μαλλον)ταιριαζουν!πρεπει να γινει γνωριμια!χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πωπω αλήθεια? Βιώνουμε τις ίδιες τρελές καταστάσεις λοιπόν! Καλή υπομονή και δύναμη μας εύχομαι! Χαχαχαχα θα χαρώ να διαβάσω και το δικό σου άρθρο. :)

      Διαγραφή