8 Μαΐου 2018

ΜΟΜ to MOM: Ελισάβετ Παντζαρίδου

Είμαι πολύ χαρούμενη για τη δημιουργία αυτής της στήλης του blog, που μήνες τώρα τριγύριζε στο μυαλό μου. Σε αυτή θα μας συστηθούνε πολλές μανούλες και θα μιλήσουμε για τη μητρότητα, τη γονεϊκότητα, την καθημερινότητά τους και τις σκέψεις τους για την παιδική ηλικία. Χωρίς άλλη καθυστέρηση, ας γνωρίσουμε....

τη δημιουργό των Little Black Books και μαμά δύο σπορακίων, Ελισάβετ Παντζαρίδου. Η γνωριμία και φιλία μας μετρά ήδη 2 χρόνια και τη θαυμάζω τόσο για τις δημιουργίες της, τον αιθέριο/ταξιδιάρικο/μαγικό λόγο της, και την παιδικότητα που αποπνέει...

Ας συστηθούμε: μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για εσένα και την οικογένειά σου;

Είμαι η Ελισάβετ και μαζί με τον Θοδωρή μεγαλώνουμε την μικρή μας οικογένεια! 
Μοιραζόμαστε όνειρα, σκέψεις και γαργαλοπαιχνίδια με την 13 χρονη κόρη μας και τον 4 ετών μικρό σγουρομάλλη. 
Μένουμε έξω από τη Θεσσαλονίκη, σε μια μικρή κωμόπολη και οι βόλτες στο λιμάνι, την παιδική χαρά και οι περίπατοι στο κοτέτσι είναι μέρος της καθημερινότητάς μας.


Πώς μοιάζει η καθημερινότητά σου? Ακολουθείς έναν καθημερινό ρυθμό; 

Η καθημερινότητα μιας μαμάς μοιάζει με λαστιχάκι μαλλιών, τεντώνει τεντώνει τεντώωωνει και τη βρίσκει τα βράδια να τεντώνει ποδαράκια στον καναπέ χαλαρώνοντας με μια ταινία! Οι υποχρεώσεις που πρέπει να συνδυάσει μια μαμά με δυο παιδιά είναι πολλές, προσπαθώ όσο μπορώ να μην είναι παραφορτωμένα τα προγράμματά τους και να μένει χρόνος για παιχνίδι, βόλτες, ακόμη και για απλό καθισιό στον καναπέ! 
Προσπαθούμε να βρίσκουμε μικρές στιγμές μέσα στην εβδομάδα για διαλείμματα, ένα παγωτό μετά το μάθημα αγγλικών, έναν περίπατο μετά το ωδείο.  Αλλά κατά βάση ακολουθούμε κι εμείς τον καθημερινό ρυθμό μας, άλλες φορές εξαντλητικό με μικρές κοφτές ανάσες κι άλλες φορές χαλαρό σαν καλοκαιρινό πρωινό διακοπών.

Είσαι η δημιουργός των μοναδικών και τόσο ιδιαίτερων Little Black Books. Τι σε ώθησε στο να τα δημιουργήσεις; 

Ανέκαθεν μου άρεσε να δημιουργώ, είμαι ανήσυχο πνεύμα, οι φίλοι μου θα σε διαβεβαιώσουν γι' αυτό! 
Μικρο αλλαγές στη διακόσμηση του σπιτιού ανάλογα με τη διάθεση, μικρο εκπλήξεις στις φίλες της κόρης μου, μια ζωή κάτι μικρό να αλλάξω προσπαθώ! 'Ετσι λοιπόν όταν έφτασε η ώρα να στείλω ένα μαγικό δωράκι στη μικρή αγαπημένη μου Μυρτώ, έσπαγα για μέρες το κεφάλι μου να βρω κάτι μοναδικό που να μην υπάρχει παρόμοιο του πουθενά και να κουβαλά για πάντα την ταυτότητα της και τη μοναδική της προσωπικότητα. Να το γεμίσει αναμνήσεις, κατορθώματα, φωτογραφίες από γενέθλια, εκδρομές κι αστείες γκριμάτσες με τον μπαμπά! 
Η αφετηρία είναι συνήθως ένα παιδικό χαμόγελο, μια όμορφη σκέψη αρκετά δυνατή να με κάνει να συνθέσω χρωματιστούς κόσμους!


Σε γνωρίζω προσωπικά και θεωρώ πως έχεις αστείρευτη φαντασία, την οποία εκφράζεις μαγικά με το σχέδιο αλλά και τις λέξεις. Πώς καλλιεργήθηκε όλο αυτό μέσα σου;

Μαρία, με θυμάμαι από μικρή να φτάνω στην τελευταία σελίδα του παραμυθιού με κάτι να γαργαλά τη σκέψη μου! 
Ήθελα να ορίσω το δικό μου τέλος στο παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας, να μην είναι ο δόλιος ο λύκος μονίμως κακός και κυνηγημένος και οι πριγκίπισσες να μην περιμένουν το χάδι του πρίγκηπα για το happily ever after τους, μα με ένα ζευγάρι αθλητικά κάτω από το φόρεμα με τα 154 φρουφρού κι αρώματα, να καβαλήσουν το άλογο και να ξεχυθούν σε νέες περιπέτειες! 
Κάπως έτσι άρχισα να ''πειράζω'' τα παραμύθια που έλεγα στην μικρή μου πριν αποκοιμηθεί και λάτρευα να βλέπω το πρόσωπό της φωτίζεται μέσα στα σκοτάδια και να πετούν σπίθες τα κεφάλια μας που προσπαθούσαμε να σκαρφιστούμε τις δικές μας ιστορίες.
'Ισως δεν είναι τυχαίο που η Ελένη από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού είχε δική της σειρά κόμικς με ήρωες χρωματιστών μολυβιών και τόσες ιστορίες που ακόμη κι ο πιο τρελοπαραμυθάς θα έτριβε τα μάτια του!

Ποιες στιγμές της μητρότητας σού χαρίζουν την μεγαλύτερη ευχαρίστηση; 

Αυτή τη στιγμή συνδυάζω δύο ηλικίες. 
Μια κόρη 13 ετών που αρχίζει σιγά σιγά να ανεξαρτητοποιείται σε πάρα πάρα πολλούς τομείς και ώρες ώρες παλεύω με τον εαυτό μου να το αποδεκτώ. 
Προσπαθώ κάθε μου κίνηση να φιλτράρεται μα μέσα σε μια καθημερινότητα τρελορυθμών είναι ακατόρθωτο πολλές φορές, ειδικά όταν νιώθω πως πρέπει να κάνω ισορροπία σε ένα σκοινί! 
Στον αντίποδα έχω έναν μικρό 4χρονο που εκφράζεται έντονα μέσα από ξαφνικές αγκαλιές και μικρά κατορθώματα. 
Που θυμώνει και το ξεχνά στο λεπτό και ξανά απ την αρχή. 
Οι στιγμές που θα χαμογελάσει κάθε κύτταρο μου και θα κρεμάσω το λαμπερό γέλιο μου στο μπαλκόνι είναι όταν με γεμίσουν κι οι δυο αγκαλιές και φιλιά. 
Είναι το αυτοκόλλητο που παίρναμε μικροί απ τη δασκάλα και πετούσαμε από χαρά. 
Η έμπρακτη επιβεβαίωση πως ''μαμά τα κατάφερες και σήμερα, μπράβο, είμαι ευτυχισμένη/ος κοντά σου''


Ποιοί τομείς της μητρότητας κρίνεις πως είναι οι πιο απαιτητικοί; 

Κάθε στιγμή είναι σημαντική. 
Κάθε μέρα σα να δίνω πανελλήνιες εξετάσεις αδιάβαστη!!!!
Μα πως μπορώ να ζητώ μια κατευθυντήρια γραμμή όταν τα δυο παιδιά μου είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους?
Στο ντροπαλό να του πεις να διεκδικεί και να είναι ανοιχτό σε νέες φιλίες.
Στον σίφουνα να εξηγείς πως δε μπορούν όλοι να ναι φίλοι μας και πως δε μπορεί να χώνεται στα παιχνίδια άλλων. 
Να τους μάθεις να προστατεύουν τα πράγματά τους, χωρίς να απομονώνονται, να μοιράζονται χωρίς να τους εκμεταλλεύονται.
Κάθε τομέας έχει τις δυσκολίες του, γιατί κάθε παιδί κουβαλά άλλες ανάγκες που πρέπει ο μπαμπάς κι η μαμά να υποστηρίξουν. 
Για μένα η χρυσή τομή έγκειται στον διάλογο! 
Στις ατελείωτες κουβέντες παιδιού, μπαμπά και μαμάς για να βρεθεί μέσα από την κουβέντα κι όχι μέσα από μια τιμωρία η λύση. 
Μέσα απ την κατανόηση κι όχι μέσα από την απαγόρευση άνευ εξηγήσεων. 
'Οπως επιμένω όμως να λέω, ο χρόνος θα δείξει τι δουλειά έχουμε κάνει!
Θα φυτεύουμε εμείς σποράκια κι αν οι συνθήκες είναι ευνοικές, θα δώσει βλασταράκια.


Πώς ορίζεις την αυτο-φροντίδα? Βρίσκεις χρόνο για αυτή; 

Ο ορισμός που θα της δώσω εγώ, ίσως είναι διαφορετικός από τον δικό σου, ή της μαμά μπροστά απ την οθόνη.
Η Ελισάβετ αγαπά τις βόλτες και τις εκδρομές, τα καφεδάκια με τον Θοδωρή στα μικρά κενά της καθημερινότητας, τους περιπάτους με τις non stop ερωτήσεις του μικρού σγουρομάλλη. 
Με τη δουλειά του μουσικού άντρα μου και την βοήθεια από το οικογενειακό μου περιβάλλον παράπονο δεν έχω τα ραντεβουδάκια μας τα βγαίνουμε ακόμη.
Με τα little black books ο ελεύθερος χρόνος συρρικνώθηκε σε μπιζελάκι του αγρού!
Μα δεν ξεχνώ πως το μικρό μου όνειρο θέλει κι αυτό τον χρόνο που του αναλογεί! 
Και προτιμώ να θυσιάσω στιγμές δικές μου για να το βλέπω να μεγαλώνει, παρά πολλές κοινές στιγμές με τα παιδιά μου.
Εχω βάλει μια μικρή σκέψη στο μυαλό μου και φροντίζω να την επισκέπτομαι συχνά. 
Να προσπαθώ κάθε μέρα να την απολαμβάνω, κι ας κουβαλά μαζί της μοναχά ένα παγωτό χωνάκι, ή καφέ στο προαύλιο του ωδείου και άδεισμα μυαλού! 
Να βάλω κάθε σκοτούρα κι έγνοια για λίγο στο ψυγείο και να μην ξεχνώ πως κάθε μέρα που τη ζω, περνά και πίσω δε γυρίζει.


Ποια πιστεύεις ότι είναι τα συστατικά για μια όμορφη παιδική ηλικία; 

Τα γέλια, τα ονειροταξίδια, οι μικρές βόλτες με τη μαμά και τον μπαμπά να σου εξηγούν τα μυστικά του κόσμου, τα όμορφα θεάματα και τα χρωματιστά βιβλία. 
Να πασαλείβεσαι με παγωτό χωνάκι και να κάνεις παιχνίδια με τα κύματα. 
Να αφήνεις την φαντασία σου να καλπάζει στα σύννεφα και να φτιάχνεις μαξιλαροπαιχνίδια με τα αρκουδάκια του δωματίου, κάστρα από χαρτόκουτα στο μπαλκόνι και μπουγέλο με τη γιαγιά το καλοκαίρι!
Αν μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας μια συμβουλή από τη δική σου διαδρομή ως μαμά, ποια θα ήταν αυτή;

Να είμαστε κοντά στα παιδιά μας! 
Να μιλάμε πολύ πολύ πολύ μαζί τους. Για τα όμορφα, τα άσχημα, τα απλά και τα περίπλοκα. 
Πάντα θα έχουν να μάθουν κάτι από εμάς, πάντα θα έχουμε να μάθουμε κάτι απ τη σοφία που κουβαλούν!

Κι αν μας κουράζουν οι επιδρομές στο κρεβάτι, κάποτε θα τις ζητάμε σα ζητιάνοι.
Κι αν μας γέμισαν φιλιά και σαλάκια στο πρόσωπο κι απ την ορμή τους μας τραβούσαν τα μαλλιά, κάποτε θα παρακαλάμε για ένα χάδι τους.
Κι αν το αμάξι στις εκδρομές θυμίζει εμπόλεμη ζώνη, κάποτε θα κουνάμε λευκό πανί, μα τα παιδικά καθίσματα θα έχουν δώσει τη θέση τους σε εφήβους που ακούν με ακουστικά τη δική τους μουσική και ταξιδεύουν στους δικούς τους κόσμους.

Προσωπικά τα δικά μου μεγάλωσαν μέσα σε ένα βλεφάρισμα! 


Τέλος, ποιο είναι το αγαπημένο σου παιδικό βιβλίο;

Μα φυσικά ο Πήτερ Παν! 
Γιατί είναι ο μόνος ήρωας των παιδικών παραμυθιών που δεν ήθελε να μεγαλώσει, τα κατάφερε και ταυτίζομαι απόλυτα μαζί του! 
Άσε που πετά και δεν ξέρεις πόσο το ζηλεύω!!! 


Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, Ελισάβετ! Δεν θα μπορούσα να φανταστώ να ξεκινά η νέα αυτή στήλη χωρίς τη δική σου πινελιά!

Μπορείτε να βρείτε την Ελισάβετ στο instagram @elisabeth_boo ή να δείτε τις δημιουργίες της στη σελίδα της στο Facebook LITTLE BLACK BOOKS. 






2 σχόλια:

  1. Με γεια η καινούργια στήλη! Υπέροχη η πρώτη συνέντευξη για να εγκαινιαστεί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. λατρευω τη νεα σου στηλη!!!!! Και καλοριζικη...ελπίζω να κανει καλο ποδαρικο η Ελισαβετ! χαχαχαχα
    νταξει, ο μικρος σου μοιαζει με τον δικο μου! να τους βαλουμε να κανουν παρεα κουκλα! χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή